برداشتن سینه زنان با جراحی ماستکتومی (ناقص و کامل)

برداشتن سینه (ماستکتومی) یک عمل جراحی برای برداشتن تمام بافت سینه به منظور راهی برای درمان و یا جلوگیری از سرطان سینه است. برای افرادی که مبتلا به سرطان سینه در مرحله اولیه هستند، ماستکتومی ممکن است یکی از گزینه‌های درمان باشد. جراحی کنسرواتیو سینه (لومپکتومی) که در آن تومور از سینه خارج می‌شود، ممکن است گزینه دیگری برای درمان باشد. تصمیم گیری بین عمل جراحی سینه یا ماستکتومی و لوپکتومی ممکن است دشوار باشد. تأثیر هر دو روش برای جلوگیری از عود سرطان سینه برابر است. اما لامپکتومی گزینه‌ای درمانی برای همهٔ افراد مبتلا به سرطان سینه نیست و دیگران ترجیح می‌دهند که تحت عمل برداشتن سینه قرار بگیرند. روش‌های جدیدتر برداشتن سینه می‌توانند پوست سینه را حفظ کنند و موجب ایجاد ظاهری طبیعی‌تر در سینه پس از انجام این روش گردند. این روش‌ها نیز به عنوان برداشتن سینه با حفظ پوست شناخته شده‌اند. عمل جراحی برای بازگرداندن شکل سینه که به اصطلاح بازسازی سینه نامیده می‌شود، ممکن است به طور همزمان با عمل برداشتن سینه یا پس از آن به صورت یک عمل جراحی دوم انجام گردد.

اگر شما سرطان سینه دارید یا در معرض خطر ابتلا به آن قرار دارید، ماستکتومی جهت برداشتن تمام بافت سینه مورد استفاده قرار می‌گیرد. ممکن است برداشتن سینه برای یک سینه (ماستکتومی یک طرفه) یا هر دو سینه (ماستکتومی دو طرفه) انجام گیرد. علاوه بر برداشتن یک یا هر دو سینه، برداشتن سینه ممکن است شامل برداشتن گره‌های لنفاوی در ناحیه زیر بغل برای تعیین اینکه آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر نیز انجام گیرد. شما می‌توانید با دکتر محمد خانی قبل از تصمیم گیری برای انجام عمل جراحی سینه مشورت کنید. جلسهٔ ملاقات با پزشک زمان خوبی برای پرسش کردن و اطمینان حاصل کردن از روش جراحی است. همچنین، در طی این جلسه می‌توانید در خصوص دلایل و خطرات عمل جراحی بحث کنید و تاریخچه پزشکی و برنامه بیهوشی خود را تعیین نمایید. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با شماره‌ی ۰۲۱۴۴۰۱۲۱۵۳ تماس بگیرید.

انواع


انواع مختلف عمل برداشتن سینه عبارتند از:

  • ماستکتومی رادیکال تغییر یافته: ماستکتومی رادیکال تغییر یافته شامل حذف کل سینه، از جمله بافت سینه، آرئولا، نوک سینه و بخش اعظم گره‌های لنفاوی زیر بغل است (جداسازی کامل گره‌های لنفاوی زیر بغل).
  • ماستکتومی ساده: یک ماستکتومی ساده شامل برداشتن کل سینه، از جمله بافت سینه، آرئولا و نوک سینه می‌باشد. بیوپسی گره لنفاوی سنتینل ممکن است همزمان با ماستکتومی ساده انجام شود.
    ماستکتومی همراه با حفظ پوست سینه. این روش شامل برداشتن کل بافت سینه، نوک سینه و آرئولا است، اما پوست سینه حفظ خواهد شد. بازسازی سینه می‌تواند بلافاصله پس از عمل ماستکتومی انجام شود.
  • ماستکتومی با حفظ نوک سینه (زیر جلدی): ماستکتومی با حفظ نوک سینه شامل برداشتن تنها بافت سینه می‌شود و پوست، نوک سینه و آرئولا در طی این عمل جراحی حفظ می‌شود. بیوپسی گره لنفاوی سنتینل نیز ممکن است انجام گردد. بازسازی سینه بلافاصله پس از عمل برداشتن سینه انجام می‌شود.

کاربرد ماستکتومی


ماستکتومی برای درمان سرطان سینه

ماستکتومی ممکن است گزینه درمانی برای بسیاری از انواع سرطان سینه باشد. از جمله موارد زیر:

  • کارسینوم داکتال یا سرطان سینه غیرتهاجمی
  • مرحله‌های یک و دو سرطان سینه (مراحل اولیه سرطان سینه)
  • مرحله سوم سرطان سینه (سرطان به صورت موضعی ایجاد شده است)، پس از شیمی درمانی
  • سرطان سینه التهابی، پس از شیمی درمانی
  • بیماری پاجت سینه
  • سرطان موضعی مکرر سینه

در صورت بروز موارد زیر، پزشک ممکن است به جای لامپکتومی همراه با رادیوتراپی، عمل برداشتن سینه را توصیه کند:

  • بیمار دارای دو یا چند تومور در مناطق جداگانه‌ای از سینه است.
  • بیمار در سرتاسر سینه دارای رسوبات کلسیم گسترده یا بدخیم است (میکروکلسیفیکاسیون)؛ که پس از بیوپسی سینه این نقاط به صورت سرطان تشخیص داده شده‌اند.
  • بیمار قبلاً درمان رادیوتراپی را در منطقه سینه داشته و سرطان سینه مجدداً عود کرده است.
  • بیمار باردار است و تابش اشعه یک خطر غیرقابل قبول برای جنین ایجاد می‌کند.
  • بیمار لامپکتومی داشته است، اما سرطان هنوز در لبه‌ها (حاشیه) منطقهٔ درمان شده و احتمال بروز سرطان در نواحی دیگر نیز وجود دارد.
  • بیمار دچار جهش ژنی است و خطر ابتلا به سرطان دوم در سینه وجود دارد.
  • بیمار دارای تومور بزرگی نسبت به اندازهٔ کل سینه است. بیمار ممکن است پس از لامپکتومی به اندازه کافی بافت سالم جهت اخذ نتایج قابل قبول عمل جراحی زیبایی سینه را نداشته باشد.
  • بیمار دچار بیماری بافت همبند مانند اسکلرودرم یا لوپوس است و ممکن است قادر به تحمل اثرات جانبی تابش اشعه به پوست نباشد.

برداشتن سینه برای جلوگیری از سرطان سین

همچنین ممکن است بیمار سرطان سینه نداشته باشد اما چنان چه در معرض خطر بالایی از ابتلا به سرطان سینه باشد، عمل برداشتن سینه را انجام دهد. عمل پیشگیری کننده (پروفیلاکتیک) یا ماستکتومی کاهش دهندهٔ خطر شامل برداشتن هر دو سینهٔ بیمار است که به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان سینه را در آینده کاهش می‌دهد. ماستکتومی پروفیلاکتیک برای زنان با خطر بالای ابتلا به سرطان سینه انجام می‌گردد. میزان بالای خطر ابتلا توسط سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان سینه یا وجود جهش‌های ژنتیکی خاصی که خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد، تعیین می‌شود.

آماده سازی برای جراحی سینه


به بیمار دستورالعمل‌هایی در مورد هرگونه محدودیت قبل از عمل و سایر مواردی که او نیاز به دانستن دارد، ارائه می‌گردد، از جمله:

  • پزشک را در خصوص هر گونه دارو، ویتامین یا مکملی که مصرف می‌کنید، در جریان قرار دهید. برخی از مواد می‌توانند با عمل جراحی تداخل داشته باشند.
  • مصرف آسپرین یا سایر داروهای رقیق کنندهٔ خون را متوقف کنید. یک هفته یا بیشتر قبل از انجام عمل جراحی، از مصرف داروهایی که می‌توانند خطر خونریزی زیاد را افزایش دهند اجتناب کنید. این داروها شامل آسپرین، ایبوپروفن (ادویل، موترین و سایر داروها) و دیگر داروهای ضد درد و داروهای رقیق کنندهٔ خون (ضد انعقادی) مانند وارفارین (کومادین) است.
  • 8 تا 12 ساعت قبل از انجام عمل جراحی از خوردن و نوشیدن پرهیز کنید. بیمار دستورالعمل‌های خاصی را در این خصوص از پزشک دریافت خواهد کرد.
  • برای بستری شدن در بیمارستان آماده شوید. از پزشک بپرسید چه مدت انتظار می‌رود در بیمارستان بمانید. اگر بیمار هر دو سینه را برداشته باشد (دابل ماسکتومی)، انتظار می‌رود زمان بیشتری را در عمل جراحی و احتمالاً زمان بیشتری را در بیمارستان بستری شوید. اگر بیمار بعد از ماستکتومی بازسازی سینه داشته باشد، روند بهبود بیشتر طول می‌کشد و ممکن است چند روز دیگر نیز در بیمارستان بستری شود.

اگر بیمار بیوپسی گره سنتینل را انجام داده باشد، قبل از عمل یک ماده رادیواکتیو یا ماده‌ای به رنگ آبی یا هر دو به داخل ناحیه اطراف تومور یا پوست بالای تومور تزریق می‌شود. رنگ به گره‌ها یا گره سنتینل منتقل می‌شود و به پزشک این امکان را می‌دهد تا محل دقیق عمل جراحی سینه را تشخیص دهد.

حین عمل


عمل برداشتن سینه معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، بنابراین بیمار در طول عمل جراحی به هوش نیست. پزشک متخصص جراحی را با ایجاد یک برش بیضوی در اطراف بافت سینهٔ بیمار شروع می‌کند. بافت سینه برداشته می‌شود و، بسته به روش، سایر قسمت‌های سینه نیز ممکن است برداشته شود. صرف نظر از نوع ماستکتومی که در بیمار انجام می‌گردد، برخی از بافت‌های سینه و گره‌های لنفاوی برای آزمایش به یک آزمایشگاه ارسال می‌شوند. اگر بیمار همزمان با عمل برداشتن سینه، بازسازی سینه را نیز انجام دهد، پزشک جراح با متخصص جراح سینه هماهنگ خواهد شد تا در زمان عمل جراحی در دسترس باشد. یکی از گزینه‌ها برای بازسازی سینه شامل قرار دادن اکسپاندرهای موقت بافت پشت عضله دیواره قفسه سینه می‌باشد. این اکسپاندرهای موقت، برجستگی جدید سینه را تشکیل می‌دهند. برای خانم‌هایی که پس از عمل برداشتن سینه پرتو درمانی دارند، یکی از گزینه‌ها قرار دادن اکسپاندرهای موقت بافت در سینه برای نگه داشتن پوست سینه در محل است. این کار به بیمار اجازه می‌دهد تا زمان بعد از پرتودرمانی بازسازی نهایی سینه را به تأخیر اندازد. با کامل شدن عمل برداشتن سینه، برش با بخیه‌هایی که بعداً از بین می‌روند یا کشیده می‌شوند، بسته می‌شود. بیمار نیز ممکن است یک یا دو لولهٔ کوچک پلاستیکی داشته باشد که در محل عمل قرار داده می‌شوند. هر گونه مایعاتی که پس از عمل جراحی سینه تجمع می‌یابند، از لوله‌ها تخلیه می‌شوند. لوله‌ها در محل جراحی جایگذاری می‌شوند و انتهای آن‌ها به یک کیسه زهکشی کوچک متصل می‌شود.

بعد از عمل جراحی


پس از جراحی، بیمار می‌تواند باید انتظار موارد زیر را داشته باشد:

  • به یک اتاق بهبودی منتقل می‌شود که فشار خون، ضربان قلب و تنفس کنترل گردد.
  • یک پانسمان (باند) در محل جراحی قرار می‌گیرد.
  • احساس درد، بی حسی و حس نیشگون گرفتن را در ناحیه زیر بغل خود احساس خواهید کرد.
  • دستورالعمل‌هایی در خوص نحوه مراقبت از خود در خانه، از جمله مراقبت از ناحیه برش و تخلیه، شناخت علائم عفونت و درک محدودیت‌های فعالیت را دریافت خواهید کرد.
  • با پزشک در مورد اینکه چه موقع می‌توانید از سوتین یا پروتز سینه استفاده کنید، صحبت کنید.
  • دستورالعمل‌هایی در خصوص استفاده از داروهای ضد درد و احتمالاً آنتی بیوتیک داده می‌شود.

خطرات


خطرهای عمل جراحی سینه عبارتند از:

  • خون ریزی
  • عفونت
  • درد
  • تورم (لنف ادما) در بازو
  • تشکیل بافت سخت جای زخم در محل جراحی
  • درد شانه و سفتی
  • بی حسی، به خصوص زیر بازو به دلیل برداشتن گره لنفاوی
  • تجمع خون در محل جراحی (هماتوم)