مزیت عمل لاپاراسکوپی نسبت به عمل باز لاپاراتومی:بخیه ودوره نقاهت کمتر

لاپاراسکوپی روشی برای انجام جراحی است. در این روش، جراح به جای ایجاد یک برش بزرگ برای انجام جراحی، شکاف‌های کوچکی ایجاد کرده و ابزارهای کوچک و یک دوربین را وارد محل عمل، مثلا شکم، می‌کند تا اندام‌های داخلی را دیده و بافت‌ها را اصلاح کرده یا بردارد. لاپاراسکوپی معمولا برای بیماران به معنی دوره بهبود کوتاه‌تر، بستری کمتر در بیمارستان یا مرکز جراحی سرپایی و زخم کمتری بر روی بدن است. همچنین پزشکان مجبور نیستند برای رسیدن به اندام‌های حیاتی، عضلات بزرگ شکمی را برش دهند.

جراحی لاپاراسکوپی توانسته است با موفقیت جایگزین جراحی باز برای مواردی همچون برداشت کیسه صفرا و جراحی درمان چاقی شود. در حقیقت، امروزه لاپاروسکوپی بر دیگر روش‌های جراحی سرپایی ترجیح داده می‌شود. امروزه درمان رفلاکس معده با استفاده از روش‌های کمتر تهاجمی انجام می‌شود. جراحی فوندوپلیکاسیون لاپاراسکوپی باعث بهبود سریع‌تر شده و بیمار زودتر می‌تواند از راه دهان غذا بخورد. تاکنون جراحی لاپاراسکوپی برای کاهش وزن محبوبیت بسیاری به دست آورده است. امروزه لاپاراسکوپی پیشرفت زیادی داشته است تا جایی که می‌توان آن را حتی برای بیمارانی که قبلا یک جراحی لاپاراسکوپی انجام داده‌اند نیز دوباره انجام داد. جراحی لاپاراسکوپی مزایایی نسبت به خطرات آن دارد که باعث پیشرفت مداوم این روش شده است. است.

با مراجعه به کلینیک دکتر محمد خانی می توانید از جراحی لاپاراسکوپی برای درمان بسیاری از بیماری‌ها از جمله مشکلات گوارشی بهره‌مند شوید. جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره بیماری‌هایی که با جراحی لاپاراسکوپی قابل درمان هستند و یا رزرو وقت جراحی می‌توانید با شماره‌ی ۰۲۱۴۴۰۱۲۱۵۳ تماس حاصل فرمایید.

مزایای لاپاراسکوپی چیست؟


لاپاراسکوپی مزایای بسیاری دارد. پس از انجام جراحی با روش لاپاراسکوپی، فرد درد کمتری نسبت به جراحی باز شکم خواهد داشت. در جراحی باز شکم، برش‌ها بزرگ‌تر، مدت زمان بستری شدن در بیمارستان بیشتر و دوره بهبودی طولانی‌تر است. برش‌های کوچک در لاپاراسکوپی باعث بهبود سریع‌تر و زخم‌های کمتر می‌شود. خطر عفونت نیز در لاپاراسکوپی کمتر از جراحی باز است.

کاربردهای لاپاراسکوپی


ابزارها و روش‌های مورد استفاده در لاپاراسکوپی در فرآیندهای بسیاری، از جمله در جراحی زانو و شانه استفاده می‌شوند. جراحی‌هایی که امروزه اغلب به صورت لاپاراسکوپی انجام می‌شوند شامل موارد زیر و بسیاری موارد دیگر می‌باشند:

  • برداشت اندام‌های بیمار مانند کیسه صفرا یا آپاندیس
  • برداست یا درمان قسمت‌های آسیب دیده‌ی روده یا معده (دستگاه گوارش)
  • برداشت یا درمان مثانه، کلیه‌ها یا حالب (دستگاه ادراری)
  • برداشت یا درمان اندام‌های تولید مثل زنان، مانند رحم یا لوله‌های فالوپ
  • برداشت کلیه‌ی فرد اهدا کننده
  • فرآیندهای کاهش وزن مانند بای پس معده
  • درمان فتق
  • مشاهده کبد و پانکراس برای اطمینان از وجود تومورهای سرطانی
  • مشاهده شکم برای بررسی وجود علائم بیماری‌هایی که تشخیص آنها دشوار است (لاپاراسکوپی تشخیصی)
  • مشاهده تومور درون شکم
  • بررسی علت درد شکم یا برداشت بافت زخمی و آسیب دیده
  • مشاهده منبع خونریزی داخلی یا تولید مایع، اگر فشار خون بیمار طبیعی باشد.
  • مشاهده آسیب‌های پس از تروما یا تصادف

این شیوه جراحی برای چه کسانی توصیه نمی‌شود؟


عللی که باعث می‌شوند پزشک نتواند از لاپاراسکوپی برای بیمار استفاده کند یا نتایج این روش برای بیماران مفید نباشند عبارتند از:

  • اگر بیمار چاق باشد، انجام لاپاراسکوپی سخت می‌شود.
  • از جراحی‌های قبلی زخمی‌هایی در بدن بیمار باقی مانده باشد.

آمادگی برای لاپاراسکوپی


بیمار باید پزشک را از هر نوع داروی تجویزی یا پیشخوانی که مصرف می‌کند آگاه سازد. پزشک به بیمار نحوه مصرف دارو در قبل یا بعد از عمل را خواهد گفت.

ممکن است پزشک مقدار داروهایی که بر نتیجه لاپاراسکوپی تاثیر می‌گذارند را تغییر دهد. این داروها عبارتند از:

  • داروهای ضد انعقادی، مانند داروهای رقیق کننده خون
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، از جمله آسپرین (بافرین) یا ایبوپروفن (ادویا، مورتین) B
  • داروهای دیگر که بر لخته شدن خون اثر می‌گذارند.
  • مکمل‌های گیاهی یا رژیمی
  • ویتامین K

همچنین بیماران اگر باردار هستند یا احتمال می‌دهند باردار باشند باید به پزشک اطلاع دهند. این کار باعث کاهش خطر آسیب به جنین در حال رشد می‌شود.

قبل از لاپاراسکوپی، پزشک چند آزمایش خون مختلف، آزمایش ادرار، الکتروکاردیوگرام یا عکس رادیوگرافی از قفسه سینه برای بیمار تجویز می‌کند. همچنین ممکن است پزشک آزمایش‌های تصویری خاصی از جمله اولتراسوند، سی تی اسکن، یا ام آر آی برای بیمار تجویز کند.

آزمایش‌های ذکر شده در کشف بهتر اختلالات مورد بررسی در لاپاراسکوپی به پزشک کمک می‌کنند. همچنین، نتایج لاپاراسکوپی در مشاهده‌ی قسمت‌های داخلی شکم بیمار به پزشک کمک کرده و در نتیجه باعث افزایش بازده لاپاراسکوپی می‌شود.

احتمالا بیماران باید حداقل هشت ساعت قبل از لاپاراسکوپی از خوردن و نوشیدن خودداری کنند. همچنین بیماران باید با یک دوست یا یکی از اعضای خانواده هماهنگ کنند تا روز پس از عمل او را به منزل ببرند. معمولا لاپاراسکوپی با استفاده از بیهوشی عمومی انجام می‌شود و بنابراین بیمار خواب آلود بوده و چند ساعت پس از جراحی نمی‌تواند رانندگی کند.

لاپاراسکوپی چگونه انجام میشود؟


در لاپاراسکوپی، ابزارهای کوچک مجهز به فیبر نوری کوچک از راه شکاف‌های جراحی کوچک (به نام شکاف‌های اصلی) وارد بدن می‌شود. یک دوربین ویدئویی از راه شکاف ایجاد شده وارد بدن گشته و جراح که در حال کار با ابزارهای شکاف‌های مختلف است را ‌راهنمایی می‌کند. گاهی فقط یک شکاف برای ورود تمام ابزارها ایجاد می‌شود که آن را جراحی لاپاراسکوپی تک شکافی یا SILS می‌نامند. در انتهای این وسایل، ابزارهایی همچون قیچی، استاپلر جراحی، اسکالپل و نخ بخیه قرار دارد.

لاپاراسکوپی شکمی دارای مراحل زیر است:

  • زمانی که بیمار بیهوش است، جراح یک برش کوچک در ناف یا در نزدیکی آن ایجاد کرده و یک لوله باریک و تو خالی به نام تروکار را وارد بدن می‌کند. این لوله از داخل شکم تا خارج از شکم می‌رسد.
  • گاز دی اکسید کربن به شکم تزریق می‌شود تا شکم را منبسط کرده و فضای بیشتری برای مشاهده اعضای داخلی شکم برای پزشک فراهم کند.
  • لاپاراسکوپ، یا ابزار جراحی با نور شدید و یک دوربین کوچک، دستگاهی است که از طریق تروکار وارد شکم می‌شود. جراح تصویر بزرگی از دوربین روی صفحه تلویزیون در اتاق عمل مشاهده خواهد کرد.
  • ابزارهای دیگر نیز وارد برش‌های کوچک می‌شود. جراح با این ابزارها کار خواهد کرد تا بتواند عمل را انجام دهد. ممکن است عمل برای برداشت عضو، نمونه برداری از بافت، یا درمان عضو باشد.
  • هنگامی که کار جراحی تمام شد، جراح ابزارها را از شکم خارج می‌کند.
  • شکاف‌های ایجاد شده توسط بخیه بسته شده و روی محل زخم‌ها پانسمان می‌شود. شکاف‌های خیلی کوچک نیاز به بخیه ندارند و کافی است فقط کمی نوار استریل روی آن قرار داده شود.

در حین انجام عمل، بیمار خواب است و چیزی متوجه نمی‌شود.

دوره نقاهت


بلافاصله پس از جراحی، بیمار به اتاق ریکاوری فرستاده شده و در آنجا پرستاران از او مراقبت کرده و علائم حیاتی (درجه حرارت بدن، فشار خون، سطح اکسیژن و ضربان قلب) او را کنترل می‌کنند. بیماران به مدت 2 تا 4 ساعت در اتاق ریکاوری می‌مانند و سپس به منزل می‌روند. پزشک دستورالعمل‌های لازم برای مراقبت در خانه را برای بیمار توضیح می‌دهد.

  • ممکن است در محل برش‌ها کمی زخم یا درد وجود داشته باشد. ممکن است پزشک دارویی برای بیمار تجویز کرده یا استفاده از مسکن‌هایی که بدون نسخه به فروش می‌رسند را توصیه کند.
  • اگر از نخ بخیه استفاده شده باشد، یک یا دو هفته پس از عمل جلسه‌ای برای برداشت نخ بخیه تعیین می‌شود.
  • در برخی مواقع، گاز دی اکسید کربن باعث ایجاد درد شانه پس از جراحی می‌شود. برخی از اعصابی که به شانه منتهی می‌شوند در دیافراگم قرار دارند و ممکن است گاز دی اکسید کربن باعث آسیب به دیافراگم شود. درد ایجاد شده به مرور زمان برطرف می‌شود.
  • ممکن است فشار ناشی از گاز باعث احساس نیاز بیشتر و فوری‌تر به تخلیه ادرار شود. این حس نیز با گذشت زمان برطرف می‌شود.
  • پزشک زمان شروع خوردن و آشامیدن مجدد را تعیین می‌کند.

چه مدت پس از لاپاراسکوپی بیمار می‌تواند فعالیت‌های روزمره خود را دوباره آغاز کند؟


پزشک به بیمار می‌گوید که چه زمانی خواهد توانست فعالیت‌های روزمره خود را مجددا آغاز کند. در جراحی‌های کوچک، 1 یا 2 روز پس از جراحی، بیمار می‌تواند به فعالیت‌های روزمره خود برگردد. در جراحی‌های پیچیده، مانند جراحی هیسترکتومی، این مدت زمان بیشتر طول می‌کشد. ممکن است پزشک به بیمار بگوید که از انجام فعالیت‌ها و حرکات سنگین خودداری کند.

مرحله بعد پس از انجام لاپاراسکوپی


اگر لاپاراسکوپی برای تشخیص بیماری یا مشاهده‌ی اندام‌های درونی انجام شود، بیمار باید بعد از لاپاراسکوپی برای دریافت نتیجه به پزشک مراجعه کند. در موارد دیگر، پس از انجام لاپاراسکوپی، بیمار باید طبق توصیه پزشک عمل کند.

نتایج


نتایج لاپاراسکوپی به نوع جراحی انجام شده و یافته‌های به دست آمده بستگی دارد. در اکثر موارد، افراد پس از عمل سریعا بهبود یافته و درد و ناراحتی کمی را تحمل خواهند کرد زیرا برش‌های ایجاد شده در شکم کوچک هستند.

مزیت لاپاراسکوپی نسبت به لاپاراتومی چیست؟


جراحی جایگزین لاپاراسکوپی، استفاده از لاپاراتومی (جراحی باز) است. در لاپاراتومی به جای ایجاد چند برش کوچک، با ایجاد یک برش بزرگ، شکم کاملا باز می‌شود. اولین عیب لاپاراتومی این است که بیمار مدت زیادی (یک هفته یا بیشتر) باید در بیمارستان بستری باشد و دوره نقاهت آن نیز طولانی است. دوره نقاهت برای فردی که با روش لاپاراتومی جراحی شده، حداقل شش هفته است.

در لاپاراتومی احتمال عفونت و چسبندگی بیشتر از لاپاراسکوپی است. زخم‌های باقی مانده از عمل لاپاراتومی نیز بزرگ‌تر از لاپاراسکوپی خواهند بود.                                                                                                

زمان مراجعه به پزشک


اگر پس از جراحی لاپاراسکوپی هر یک ازعلائم زیر مشاهده شد، فرد باید به پزشک مراجعه کند:

  • احساس سرما یا تب
  • تهوع یا استفراغ
  • خونریزی، ترشح عفونی یا قرمزی حاصل از برش‌های کوچک
  • تورم محل جراحی
  • عدم توانایی تخلیه ادرار
  • دردی که با مصرف داروهای تجویزی نیز قابل کنترل نباشد.

خطرات


انجام لاپاراسکوپی بیشتر از جراحی باز طول می‌کشد. هر چه داروی بیهوشی بیشتر در بدن بماند، خطر ایجاد عوارض بیشتر خواهد بود. گاهی عوارض داروی بیهوشی همان موقع ظاهر نمی‌شود بلکه ممکن است چند روز تا چند هفته بعد ظاهر شود. مشکلاتی که ممکن است در اثر لاپاراسکوپی به وجود آیند عبارتند از:

  • خونریزی یا فتق (یک برآمدگی که در اثر بهبود با تاخیر به وجود می‌آید) در محل‌های برش
  • خونریزی داخلی
  • عفونت
  • آسیب به رگ‌های خونی یا دیگر اندام‌ها، همچون معده، روده، مثانه یا حالب

هزینه لاپاراسکوپی چقدر است؟


هزینه‌ی لاپاراسکوپی متفاوت است و به پزشک و اینکه آیا جراحی فقط تشخیصی بوده یا درمانی بستگی دارد.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است